Bjnaskapur samskiptum

g hef oft veri ttalegur bjni samskiptum sem hefur kosta mig glei, vellan og nnd sem mig hefur alla t dreymtum. Og ef samskiptafrni mn eim tma hefi veri metin til einkunnar hefi g sennilega fengi falleinkunn.

Sennilega hefi einkunnarspjaldi mitt liti einhvern vegin svona t:

Tjir arfir, skoanir og langanir: D

  • Athugasemdir: Er hrdd vi a segja eitthva vitlaust, rugga btnum, koma af sta leiindum a rfu.

Lkamstjning: C-

  • Athugasemdir: Notar “svipinn” spart til a koma skounum framfri. Segir me hegun a sem hn engan htt getur sagt me orum. Er almennt frekar kurteis sem telst henni til tekna.

Vibrg vi vonbrigum, gagnrni ea rum gilegum astum: D

  • Athugasemdir: Bregst harkalega vi, dregur sig skelog/ea lokar flk ef henni finnst sig rist, a s veri a stjrnast henni ea s gefi skyn a hn s ekki ngu klr, dugleg ea g.

Sttartilburir: D

  • Athugasemdir: Flugjrn og afar erfitt me a bijast afskunar og sttast eftir greining.

Ekkert srlega glsilegur vitnisburur. Og lanin var eftir v.

Fr v a g man eftir mr hefur hjarta mitt ringamikil, innileg og einlg samskipti. veist, *alvru*samskipti. En g bara kunni ekki samskipti og vissi ekki a a vri hgt a lra a. g alvru hlt a manneskja sem vri jafn feimin og framfrin og g var, vri einfaldlega dmd til a vera einmana a sem eftir vri – a g myndi deyja me ll sgu orin mn innra me mr.

g var svo hrikalega hrdd um a flk tti minna til mn koma ef g viurkenndi vanlan, veikleika ea ryggi, a g fann ekki hugrekki mitt til a segja a sem mr bj brjsti. (Sko... Ef g a vera alveg heiarleg a leitai g ekkert srlega miki a essu hugrekki. a var einfaldlega of auvelt a ra ekkert gilegt, tkla ekkert gilegt og hafa bara samskiptin g – veist, svona yfirborsg). Svona voru mn bernskur, unglingsr og fullorinsr… anga til a g gat ekki meir.

ar til a g tti ekkert eftir. Algerlega tm.

etta er stug vinna a hafa alla ga kringum sig og ra aldrei neitt gilegt og a var algerlega a tta mig upp. hreinni og trri rvntingu tk g kvrun a lfi vri einfaldlega ekki ess viri a lifa ef g yri a vera n eirrarnringar sem djp, einlg, alvru samskipti gefa mr. Einmannaleikinn var einfaldlega orinn of sr.

Hvort sem var sambandi ea rum samskiptum, voru sgu orin alltaf farin a meia meira og meira. Taka meiri toll af glei minni, vellan og heilsu v au skpuu sfelltmeiri gj milli mn og eirra sem skiptu mig hva mestu mli lfinu. (Sem er auvita frnlegt, v essi gj var j a sem g var a reyna a forast me a halda llum gum og ra ekkert gilegt).

En etta gerum vi. Aftur og aftur. Skpum gj milli okkar og eirra sem okkur ykir vnt um. Vi tum flki fr okkur vonbrigum, reii og tta stainn fyrir a segja flki fr v sem raunverulega er plaga okkur, a sem raunverulega er a gerast okkar lfi, hvernig okkur raunverulega lur.

Af hverju eru heilindi, bl og g samskipti og einlgni svona erfi og svona sjaldgft milli flks dag? Srstaklega egar etta er a sem skapar nnd og traust og eykur umburarlyndi, ryggi og vellan samskiptum. Hluti sem flest okkar myndu gefa hgri handlegginn, lifur og lungu fyrir a upplifa reglulega sambndum okkar.

Kannski liggur vandinn a kvenu tmabili voru far tilfinningar leyfar. Einu sinni heyri g a a sem mtti var a vera glaur, vera reiur og vera fullur. Hvar lrir maur g, heiarleg og opin samskipti svoleiis samflagi?

Kannski fum vi a bara me murmjlkinni a harkan sa eina sem komi manni fram lfinu. Bta ea vera bitinn. Sra sta ess a vera srur. ryggi, sjlfs-efi og skmm er a versta sem g veit og g geng oft ansi langt til a urfa ekki a upplifa r tilfinningar. bt g stundum vart fr mr. g tli a alls ekki, meii g mna nnustu einnamest egar mr lur sem verst me sjlfa mig. egar g arf hva mest eim a halda.

Kannski liggur vandinn samflagsmilum. a er tsku a vera filteraur drasl, hvort sem a er tliti, neyslu, hegun ea hlutverkum. Engin raunveruleiki ar.

Me samflagsmilunum hefur lka komi aukin dmharka flk. Minna um umburarlyndi og vi erum orin svo rugg me hva m og hva m ekki samskiptum. a arf a vera kvei traust svo hgt s a ra erfia hluti, atburi og tilfinningar. a hvarflar ekki a mr a ra eitthva vikvmt ef a er nota gegn mr sar meir.

En kannski er a ekkert af essu og kannski er a sambland af mrgu. Og kannski skiptir a bara engu mli.

Nnd, innileiki og einlgni kostar oft bl, svita og tr og allt a mgulega hugrekki sem maur nr a safna saman einu augnablik til a hleypa einhverjum inn fyrir varnarmrinn. Til a sna allar r tilfinningar sem er ekki lengur ess viri a lsa lengst niri kjallara. Og stundum gerir maur etta – gefur allt sem maur og tjir sig allri eirri mestu einlgni sem maur br yfir en fer samt helsrur af vgvelli. En veistu, einlgnin er samt ess viri.

Lfi getur nefnilega veri salegt, sanngjarnt, ljtt og erfitt. Erfileikar lfsins vera aldrei yfirstanir. Og til a lifa alla erfileikana af urfum vi a hafa sterkt bakland. Sta ar sem er lagi a vera ruggur, fulluraf sjlfs-efa og vanmtti. ar sem okkur er htt a vera sorgmdd, dpur, sr og lei. Vi urfum baklandi a geta komist gegnum skmmina, rvntinguna og alla vanlanina. Vi urfum ruggt umhverfi til a geta brotna, til a hafa ni a tna samanbrotin og til a byggja okkur upp a nju.

Nringin nndinni er okkur llum nausynleg. Og einlgnin? Hn er algerlega ess viri.


Frelsi maur, frelsi!

Erfiasta tilfinning sem g hef nokkurn tma upplifa er einmanaleikinn. A vera umvafin flki en treysta einhvernvegin engum ngilega miki til a sj hvernig g raunverulega er. veist, bakvi samflagslegu samykktu grmuna. v ekki vil g a neinn sji hvernig g er sfellt a tapa fullkomnunarkeppni samflagsins.

Vi berum okkur saman vi rotnaar staalmyndir, vi markasetningu fjlmila mikilvgi fegurar & tlits og samkeppni samflagsmila varandi duglegheit, heppni & hamingju... og eigum ekki sns! a er alltaf er stari, flottari, duglegri, heppnari og hamingjusamari.

Af v a vi hldum stundum a staa, tlit og hegun okkar nnustu endurspegli lit annarra okkur sjlfum, veljum vi jafnan a vera samvistum vi sem lta okkur lta vel t. Til a vera gjaldgengur vinur, maki ea ttingi arf maur alltaf a vera ngu eitthva. Ngu fyndinn & skemmtilegur, ngu fallegur & flottur, ngu metnaarfullur og rkur og/ea ngu glaur & hamingusamur. Vandinn er bara s a egar maur keppist vi a vera gjaldgengur arf maur a passa a hleypa enguminn fyrir skelina v ar er ll reian, allt veseni & ryggi og allur fullkomnleikinn sem enginn m sj.

En af v a mig langar svo miki a tilheyra einhverjum, a tilheyra einhversstaar og vera gjaldgeng, geri g etta lka. Set upp grmuna og tek tt ruglinu - vitandi a a muni kosta mig heiarleika, heilindi, nnd og einlgni.

a hafa komi tmabil ar sem mr finnst einfaldara og auveldara halda flki bara hfilegri fjarlg til a urfa ekki stugt a vera rttlta, tskra og alaga mig a krfum annarra. Mr finnst nefnilega auveldara a eiga ltil samskipti vi flk heldur en yfirborskennd - ea samskipti ar sem flk telur sig vita betur en g hva mr er fyrir bestu

g hef veri samskiptum vi flk sem geri a af gmennsku sinni a taka a a sr a verkefni a fullkomna mig. Setningin “... vrir svo fullkomin/frbr/g ef...” er eitur bein fullkomnunarsinnans og algert nndar-mor. Vali stendur milli ess a lta undan rstingi einhvers sem vill mta mann (af v a g hef svo mikla rf fyrir nnd) ea a spyrna mti til a f a vera maur sjlfur (af v a g hef lka svo mikla rf fyrir frelsi). a sem g er a lra er a vali arf ekki endilega a standa milli nndar eafrelsis. g get vali bi!

a er fullkomnunarrttan (mn eigin og annarra minn gar) sem heftir frelsi mitt, gleina og svo sannarlega gu og nringarrku samskipti milli mn og annarra. Nndin rfst nefnilega ekki yfirbori fullkomnunarinnar. Hn liggur dptinni, fullkomneikanum. Nndinliggur v a kynnast v hvernig manneskjan raunverulega er og frelsiliggur v a vera samykktur fyrir a sem maur er. g veit ekki me ig en eitt mesta frelsi sem g get mynda mr er a leyfa einhverjum a sj ryggi mitt, reiuna og skynsemina og vita til ess a eim ykisamt vnt um mig. mnum huga er a skilgreiningin v a “vera ng”.

Krfur um afinnanlegt og haggandi sjlfstraust, tlit og framkomu er krabbamein samskiptum og m finna t um allt og allstaar. Vi viljum ekki urfa a skammast okkar fyrir sem standa okkur nst, viljum ekki urfa rttlta hegun eirra, viljum ekki urfa a hafa hyggjur af eim ea teljum au einfaldlega bara geta gert svo miklu betur lfinu. ess vegna reynum vi a betrumbta au, bara svonaaeins! En ef a virkar ekki, m alltaf nota flu. Vi erum nefnilega snillingar a skilyra vntumykju og velvilja. Ef flk gerir ekki eins og vi viljum, er besta ri a draga r samskiptum, gagnrna, tiloka, hafna - af v a a virkar bara svo vel!

(En auvita gerum vi sjlfsgu krfu a flk taki okkur, viri okkurog elski okkureins og vi erum).

Ef vi viljum dpri og innilegri samskipti og meiri nnd og innileika urfum vi a breyta einhverju. Lklega mun fyrr frjsa Helvti heldur en a vi sjum ara breyta samskiptamynstri snu upp r urru. Til a eitthva breytist, urfum vi a vera breytingin sem vi viljum sj heiminum.

Svo...

dag tla g a draga r krfum mnum ara og sj a besta eim. g tla a hafa huga a hegun annarra endurspeglar mig ekki nokkurn htt. g arf v ekki a stjrna v hva arir segja, gera ea hugsa. g get veri til staar, rlagt ea leibeint ef til ess kemur en dag tla g a muna a hegun annarra er ekki mna byrg.

dag tla g v a njta samvista vi brnin mn, ttingja og vini og njta ess sem au eru en ekki hvernig au ttu a vera - ef g fengi a ra!

dag tla g a leyfa mr a njta ess a vera fullkomin lka og hafa huga a krfur annarra til mn eru lklega krfur sem au gera sjlfs til sns - en geta flestum tilfellum ekki stai undir.

dag tla g a hafa huga a skoun annarra mr er akkrat bara a. Skoun. Ekki stareynd og ekki krafa sem g ver a standa undir. Bara lit einhvers sem hann hefur rtt a hafa. Og g hef rtt a hundsa.

dag tla g v a stta mig vi a g get ekki gert llum til hfis, a g mun sennilega valda einhverjum vonbrigum ef g tla a fylgja eigin sannfringu, hl a mnum eigin rfum og vera g sjlf.

dag er g frjls til a njta.


Konur sem prumpa

g hef stundum kalla sjlfa mig gallagrip, ekki af v a g lti mig sem annars-flokks einstakling (ea af v a g prumpa), heldur einungis vegna ess a g er blessunarlega laus vi fullkomnun - eins og allar arar manneskjur sem hafa stigi hr jr.

Almennt s hef g hinga til tali etta vera stareynd frekar en skoun. veist, etta me a enginn s fullkominn og allt a. En g ver a viurkenna a undanfari er g dldi farin a efast. egar g les samflagsmilana og kommentakerfin lur mr stundum gilega – svona eins og g s eini gallagripurinn kerfinu. Svo tala g vi flk og f essa „hjkket“ tilfinningu. a er til flk eins og g. Fullt af v meira a segja. (Tvfaldur broskall a).

g veit ekki me ig en einhvern veginn finnst mr umburalyndi fyrir samferaflki okkar, lkum skounum og mannlegu eli hafa fari hnignandi. Allt sem ekki er eins og okkur finnst a tti a vera ( hinum fullkomna heimi, hj hinu fullkomna flki) fordmum vi sem „rangt“, „vitlaust“ og „heimskulegt“. Vi gerum r krfur a flk hagi sr alla stai afinnanlega, lti afinnanlega t, eigi afinnanlegt heimili, nli sr afinnanlega menntun, strei a afinnanlegum starfsframa og ali upp afinnanleg brn. Og s auvita afinnanlegu hjnabandi. A rum kosti sjum vi okkur tilneydd til a tj okkur um a opinberum vettvangi vi ekkjum ekkert til essa flks ea astna ess.

Og s vinnur leikinn sem er mest afinnanlegur, hljmar eins og uppskriftin a hamingju til viloka. Einfalt. Skothelt.

Skelfilegt.

essi krafa um fullkomnun og afinnanlega hegun, tlit og rangur er a gera t af vi okkur og ekki sst brnin okkar. Um 20% barna eru a kljst vi gerna erfileika sem m a miklu leiti rekja til samflagsmila og eirra krafna sem samflagi gerir um fullkomnun.

Vi erum tilbnari a setja brn gelyf heldur en a reyna a skilja arfir eirra og breyta krfum okkar, v erfi og fullkomin brn eru ekki srlega vel liin samflagi fullkomnunar. Ekki heldur flk sem er a kljst vi unglyndi, kva og arar erfiar tilfinningakrsur. g tala n ekki um ef ert karlmaur. veist, karlmenn grta ekki og eiga ekki sna tilfinningar og allt a. eir eiga lka alltaf a vera einlgir, blir og rmantskir en samt stundum svoldi dularfullir, heflair og tff en umfram allt eiga eir a geta lagfrt allt heimafyrir v annars eru eir aumingjar sem engin not eru .

hinum fullkomna heimi eiga konur einnig a haga sr afinnanlega, vera blar og ljfar og prumpa bara helst ekki. Ef r eru me mjkan maga, eiga r alls ekki a fara ekki bikin og elilega ttu r alltaf a vera megrun til a vera ekki settar hinn skelfilega „annan flokk“ mannkyns. konur eigi a vera blar og ljfar, megum vi samt ekki a vera vitlausar og trgjarnar og treysta v a flk haldi lofor. En hey! a ga vi fullkomin samflg, er a a leyfir heldur ekki gamla karla me reltar skoanir. Gott betur en a, allir sem ekki hafa „rttu“ skoanirnar eru fordmdir.

g dist endalaust a flki sem enn hefur kjarkinn a hafa skoun egar viurlgin fyrir „ranga skoun“ er opinber rasskelling. Me tilkomu kommentakerfisins og samflagsmila hfum vi n njum vddum skounum skounum. hinu fullkomna, afinnanlega samflagi okkar hfum vi nefnilega n a gera hi mgulega; a ra hina einu rttu skoun.

Einhvern tma heyri g v fleygt a karlmenn mttu sna rjr „tilfinningar“; eir mttu vera glair, reiir og fullir. A sama skapi er bara plss fyrir tvr skoanir; hina rttu (sem er, veist, n skoun – en er samt a llum lkindum skounin sem hinn hvri meirihlutinn ahyllist. Hin tpska slenska hjarhegun, skiluru) og rngu (sem eru allar hinar [kjnalegu] skoanirnar sem hinn hvri meirihluti er mti – og auvita lka).

a a hafa skoun er allt einu ori a einhverskonar like-keppni samflagsmila og tilefni til persnulegra rsa kommentakerfum. Eins frnlegt og etta hljmar, er etta sorglegur raunveruleiki margra og vi hin tkum tt me v a skiptast fylkingar, me ea mti.

a gerist hins vegar gegnum roskaferli erfileika og sjlfsskounar a vi sjum a heimurinn er ekki bara svartur og hvtur, heldur me 50 gra litatna og um 10 milljnir annarra litategunda sem auga nr a greina. Erfileikar, srsauki, jning og margskonar mistk gerir a a verkum a vi sjum mannlega, fullkomna hegun annarra ru ljsi. Vi lumst ann hfileika a geta sett okkur spor annarra og s hluti fr mrgum lkum sjnarhornum, ar sem hluti af okkur getur veri a einhverju leiti sammla einum mean annar hluti af okkur getur tta sig sjnarmium hins. Me auknum roska sjum vi lka a maur arf ekki endilega a vera mti einum til a vera sammla hinum. Maur getur jafnvel s (mismikla) skynsemi skounum beggja. Ea veri algerlega sammla bum. Og svo m maur lka skipta um skoun. En a allra dsamlegasta vi roskann er a tta sig v a maur arf ekki a niurlgja flk opinberlega fyrir a eitt a hafa ara skoun en sem maur sjlfur ahyllist.

a arf roska til a ra vikvma hluti mlefnalegan htt og sennilega yrfti hin slenska j allhressilega jlfun mlefnalegum umrum v oftar en ekki er fari persnulegt sktkast egar rk skortir. Vi urfum a hafa a a leiarljsi a finna lausnir og stula a betra, manneskjulegra og umburalyndara samflagi, ar sem karlar mega grta, konur mega prumpa og brn urfa ekki a kva framtinni.

Sem er a allt etta snst j um… ea hva?


Venjuleg, tpsk meal-Hrefna

g er essi tpska mealmanneskja og hef lklega alltaf veri.

Tpskur slendingur sem ber lti , mealh og yngd, me venjulegt mosabrnt slenskt mealhr. g hef oft velt v fyrir mr hvernig flk hefi lst mr hefi g tnst, v klnaurinn minn hefur gegnum tina veri afskaplega tpskur slenskur mealklnaur. Svartur. Mesta lagi grr ea dkkbrnn. tli a hafi ekki mest fari eftir skapferli og „dirfsku“ dagsins hversu langt fr svarta litnum g ori.

Og g tti mr svo sannarlega draum um a rfa mig upp r essari mealmennsku. Draumurinn var a sjlfsgu endanlegt rkidmi, frg, lsanleg fegur og eftirtektaverur kroppur. tli g hefi ekki gert mr a gu a last bara eitt af essu, en nei. Bara etta tpska, venjulega meal mig. V. H.

i sem hafi einhverja srstu til a bera muni sennilega aldrei skilja kvl og pnu sem liggur mealmennskunni. Vi a a falla skuggann og tnast fjldanum. Manni langar svooo miki til ess a hafa eitthva til a bera, a a er nnast sama hva er, bara eitthva sem vekur eftirtekt ea fund.

annig heldur maur inn fullorinsrin, sannfrur um a rkidmi, frg, fegur og allt hitt sem vekur fund annara, s a sem muni gera mann hamingjusaman.

ll orka unglings- og fullorinsra fer a skapa persnu sem vi teljum vera fundsvera og um lei a agga niur eim Gallagrip sem vi raunverulega erum. essum Gallagrip sem hefur oft allt arar hugmyndir um lfi og tilveruna, langanir og arfir heldur en essi „fullkomna persna“ sem vi reynum svo takanlega miki a vera. Oftast takanlega augljsu vonleysi.

v minni Gallagripir sem vi leyfum okkur a vera – v manneksjulegri vera krfur okkar um fullkomnun og algert gallaleysi. Vi verum grimm og vgin, srstaklega skjli net- og samflagsmila og gagnrnum minnstu mistk.

g var essi tpska mealmanneskja sem ri a helst, mnum svartkldda raunveruleika, a last fund og adun annarra. g var vgin, gagnrnin og geri manneskjulegar krfur. Tk tt baktali og hneykslaist barnaskap og hlfvitahtti annara.

Svo gerist eitthva dsamlegt. skjli mealmennskunar fr g a lra a elska sjlfa mig. Bara lka okkalega vel vi ennan gallagrip, essa annars gtu meal-Hrefnu. Kunna a meta a sem g gat og g geri og htta a brjta mig niur fyrir a sem g kunni ekki – enn.

g er nefnilega okkalega gtt eintak, svona egar g fr a kynnast mr betur. egar g fr a skrapa lgin af persnunni sem g hafi skapa. a lag sem var hrtt vi reii og skapsveiflur annara, a lag sem var hrtt vi lit og gagnrni annara og a lag sem var hrtt vi a Gallagripurinn g, verskuldai ekki a vera elsku.

g lri einlgni og fi mig eirri list a vera g sjlf. fi mig a segja flki fr v egar mr srnai og egar au fru yfir mrkin mn. g fr a kunna vel vi Gallagripinn og finnast hann bara nokku skemmtilegur og hugaverur flagsskapur. g er enn a fa mig v a standa me sjlfri mr, setja mrk og vera bl og umburarlynd vi sjlfa mig.

g er verk vinnslu.

Kraftaverki mitt l v a lra a samykkja sjlfa mig, v fyrst fr g a samykkja ara. Til a umbera galla annarra arf maur nefnilega a fyrst a lra umbera sna eigin.

byrjun rs fara margir a huga a v a rkta lkama sinn – sennilega eftir frekar sukkaan jlamnu. Mig langar alveg hrikalega miki til a hvetja ig a rkta einlgni, heiarleika og sjlfsviringu – srstaklega ljsi hmlulauss sukks kommentakerfum netmila og samflagsmilunum. Hfum or Ghandi a leiarljsi og verum s breyting sem vi viljum sj heiminum.

Me vinsemd og viringu;

Venjulegasti Gallagripur heimi.


trlegahamingjusm(ogtrlyfju).

g var fertug rinu sem er alveg dsamlegt sko, en einhvern vegin tti g samt von meiri roska, visku og umburarlyndi essum merku tmamtum. a spilar kannski eitthva inn hva mr finnst svo margt slensku jflagi einkennast af heimsku og vitleysu. Vi hjkkum endalaust sama farinu, gerum smu mistkin sama htt, gerum au aftur og aftur og virumst aldrei geta lrt af mistkumi fortar. Allt pri fer svo a finna einhvern til a taka sig allt klri sta ess a vinna a v a finna lausnir og njar leiir.

Allavega.

Eins og mr leiist essi vitleysa jflaginu trlega miki, dist g endalaust a eim sem ora a synda mti straumnum og segja skoanir snar og sgur, rtt fyrir a r stingi mann stundum.

Sannleikurinn stingur nefnilega stundum...

sland er nnur hamingjusamasta j heimi samkvmt bi Sameinuu junum og OECD. Vh fyrir okkur! En vi erum lka s j, innan OECD, sem notar mest af gelyfjum til a tkla daglegt lf. g hef velt v fyrir mr hvort a s engin innan essa OECD sem sji neitt athugavert vi essar niurstur...? Kannski er g bara einfld og vitlaus og skil ekki stjrnml (sem er satt) en mr finnst samt essi strfri einfaldlega ekki ganga upp.

Vi erum kannski bara svona trlega hamingjusm af v a vi erum hreinlega trlyfju?

a er miklu frekar dlt gelyfjum flk sem vi tilfinningakrsur a stra, heldur en a hjlpa eim a vinna sig t r essum krsum. a detta allir einhverntma niur geinu. Allir. Anna er hjkvmilegt egar maur fist sem manneskja.

En a er auvita ekkert kl vi a a vera unglyndur ea me kva og hva ef gesjkdmarnir eru eitthva meiri en a. Allt sem er ekki hipp og kl viljum vi ekki ra opinsktt. Vi viljum ekki a flk dmi okkur, vi viljum ekki missa viringu og adun annarra. A vera samykktur og forast fordmingu er j a sem etta allt snst um. Vi gngum oft ansi langt til ess a passa a a flk hafi enga stu til a dma okkur. Vi gngum a langt a vi erum oft tilbnari a deyja frekar en a missa viringu og lit annarra.

a eru allir me eitthva sem enginn m vita af. , essi skelfilega skmm.

Fyrir nokkrum rum var ger rannskn stralu ar sem menn reyndu a sanna kenningu a streita ea flagsleg einangrun leiddu til brjstakrabbameins. a sem kom ljs var a konur sem hfu upplifa mikla streitu, langvarandi streitu ea fallastreitu, voru ekki lklegri til a ra me sr krabbamein. Og konur sem hfu engan flagslegan stuning voru heldur ekki neinni httu. En r sem hfu upplifa mikla streitu og gtu ekki tala um a - voru 9.5 sinnum meiri httu a f krabbamein.

a nkvmlega sama vi um gerna erfileika. a detta allir niur geinu. Vi lendum ll einhverju. En egar vi getum ekki ea hfum engan til a tala vi um a sem er a valda okkur vanlan, hrynjum vi. Niur unglyndi, kva og sjlfsvgshugsanir.

gnin drepur!

Lyf hjlpa sumum en rum ekki. au hjlpa til vi a deyfa gei niur og lifa af en r hjlpa okkur ekki a takast vi tilfinningarnar. Aeins a a tala vi einhvern sem maur treystir gerir a.

Slfringur, heimilislknir, ijujlfi, hjkrunarfringur, flagsrgjafi, foreldri, maki, vinur.... Einhver sem dmir ekki. Einhver sem fr mann ekki sj eftir a opna a sem maur ttast mest. Bara a a losa sig undan skmminni hjlpar. Losa sig undan v a finnast maur vera meingalla eintak, egar maur er einfaldlega mannlegur me kjnalegar tilfinningar.

Eins og allir hinir.

a vri skandi a a vri jafn auvelt agengi a fagflki eins og a lyfjum. jafn langan tma. A a s lka niurgreitt. En mean ramenn finna leiir til ess a gera ennan mguleika a raunveruleika urfum vi a gera meira af svona tkum eins og #gerekkitab, #tmea og #heilabrot.

Vi urfum, einhvern htt, a losa okkur undan fortinni. Ekki me v a deyfa okkur gagnvart henni, heldur me v a ra hana, skrifa hana, syngja hana, garga hana... hva eina a sem losar okkur vi skmmina.

Vi urfum a vera til staar og hlusta og ekki dma. Ekki hneykslast og ekki gagnrna og ekki fordma. a eiga allir sna sgu, sumar eru bara gilegar en arar eru ljtar. Meira segja margar skelfilega ljtar.

Vi viljum ekki tra eim. Vi viljum ekki tra v a mannskepnan geti veri svona vond. Vi viljum heldur ekki heyra okkar nnustu tala um hversu illa eim lur. Vi viljum a au rfi sig upp r svona niurrfsstarfsemi. a er nefnilega engin skynsemi v.

En essar sgur urfa allar a f a heyrast.

(...og a er engin skynsemi tilfinningum).

Takk fyrir i sem ori a segja ykkar sgu, hver sem hn er. g held a i su a gera heiminn a betri sta.


Hvers viri eru murlegheit?

Vi slendingar erum upp til hpa gtis einstaklingar - tiltlulega flott flk en pnu brennd af vonbrigum lfsins. En af og til kemur fyrir a vi gerum eitthva eins heimskulegt eins og a fara a deita, fara samband ea stofna til sambar. Sumir geta gert etta allt skynsamlegan htt, geta deita eim forsendum a eir su a mta.

Mta hvort etta s einstaklingur sem kemur vel fram vi ig og r lur vel me. Mta hvaa hliar hn ea hann kallar fram hj r? Getur algerlega veri sjlf/ur ea upplifir ig stugt tuandi, nldrandi og a “ra mlin”. Nr essi manneskja a hndla ig n ess a urfa a breyta r ea „betrumbta“ ig...?

En gefum okkur a a vi num a deita jafn skynsamlega og a kaupa okkur ft. Finnum einhvern hrikalega dsamlegan og skemmtilegan flagsskap, hfum fullt a tala um, opnum okkur tilfinningalega og finnum essa dsamlegu nnd og innileika sem etta snst j allt um. heimi ar sem erfitt er a vera einn en auvelt a vera einmana, frum oft vi ann pakka a “vera eitt” egar samband er komi. Vi frnum v a vera einstaklingar me eigin langanir, arfir, skoanir og hugmyndir til ess a vera par.

eirri vileitni okkar til a halda sambandinu gu, tkum vi a okkur a passa hamingju, vellan og glei makans (og barna og systkyna og foreldra og vina...) sem gerir a a verkum a vi orum ekki a rugga btnum llu v veseni sem fylgir v a standa me sjlfum sr. a kostar nefnilega oft tk, gremju og pirring. Svo vi gerum mlamilanir, vi setjum drauma okkar og arfir bi og gerum a sem vi urfum a gera til a sambandi haldist floti. Og makinn s ekki of pirraur.

etta er a “heimskulega” vi sambnd; vi frum a frna v sem vi grunninn erum til a mta v sem er tlast til a vi sum.

a er eitthva sem gerist hj einstaklingum sem frna sr ennan htt. Einn snillingurinn sem g ekki heldur v fram a a gerist eitthva fyrir okkur kringum fertugsaldurinn. g er farin a hallast a v sama. Eftir sjlfstisbarttu tvgugsaldursins og lfsgakapphlaup rtugsaldursins, vknum vi upp kringum fertugsaldurinn innantmum og yfirborskenndum sambndum og ttum okkur v a tilvera okkar skiptir afskaplega litlu mli stra samhenginu. Einhvern veginn fer a a skipta mli a skipta mli. veist, a lfi hafi einhvern dpri tilgang en a eiga bara flottari hluti en Jn og Gunna hinum megin vi gtuna. Og vera betri vinnu me hrri tekjur.

En vi blum essa kjnalegu rf niur og hldum fram smu braut. Af v a eir sem reyna a fylgja eigin lngunum, draumum og rm eru stundum sagir vera sjlfselskir eiginhagsmunaseggir. Af v a vi erum of hrdd vi a missa a sem vi hfum fyrir eitthva sem vi vitum ekki hva verur. Af v a vi erum hrdd vi a gera eitthva ntt og rttkt. Af v a vi erum fst vijum vanans. Og af v bara...

S hugsun list lklega a flestum essum sporum, a eir eigi allt sem hugurinn gti girnst, fjlskyldu og vini, ak yfir hfui og ga vinnu, yfir hverju ttu eir a kvarta og hverju vilja eir breyta? Margar spurningar en ftt um svr. Vi sem hfum veri essum sporum verum snillingar v a bla essa lgu niur og fum okkur hund ea pntum fer til Spnar fyrir alla fjlskylduna til a agga aeins niur essari leiindarrddu. Ea dettum bara a.

v meira sem maur setur arfir, drauma og langanir annarra umfram snar eigin, v meiri verur lgan. v meira sem maur eltir vntingar annarra og og gerir a sem rum finnst, v meiri vera murlegheitin. Svo maur bara einangrar sig og segir engum fr essari kjnalegu lan. Hver gti svo sem skili etta? a eru einhvern veginn allir me sitt hreinu, vita hva eir vilja og eru hamingjusamir og akkltir me sig og sitt. Er a ekki annars? Hver gti mgulega skili a a hamingjan felst kannski ekki v a eiga sem mest ea gera sem mest ea vera sem mest, egar allir virast vera a keppast vi a eiga sem mest, gera sem mest ea vera sem mest?

Neikvar hugsanir herja mann, samviskubit og sektarkennd vera bestu vinir manns, tilgangsleysi vex og maur sr einhvern veginn enga raunhfa lei t. Stundum er maur heppinn og eitthva strkostlegt gerist sem kastar manni t r “ginda”kassanum annig a maur arf a fara a hugsa hlutina upp ntt. Sj lfi ru ljsi og taka gamla drauma r geymslunni og leita a njum. Eitthva eins og skilnaur, fjrmlaerfileikar ea uppsgn.

Check, check, check; been there, done that.

Eina sem g hefi vilja breyta er a g vildi a g hefi lrt a standa me sjlfri mr fyrr og kunna a elta draumana mna. a er nefnilega eitthva svo strkostlegt sem fylgir v a lta vaa, gera mistk og lra af eim, halda fram og landa nokkrum sigrum. A lta vaa, gera mistk og gera betur framtinni er mantra sem maur arf a tileinka sr v alltof oft gugnum vi a fylgja hjartanu egar hausinn er sannfrur um a vi munum klra. Og a flk veri reitt t okkur ea a vi munum sra ara. Svo vi hldum okkur inn gindunum, rktum murlegheitin upp tra rvntingu sem endar svo yfirleitt me skpum.

murlegheitin virast annig vera okkur afskaplega mikils viri, v ekki ngir vanlan og vonleysitil a vi gerum eitthva mlunum.

Kannski er a lrdmur fertugs- og fimmtugsaldursins. Allavega er minn lrdmur flginn v a vita a g mun aldrei n a uppfylla draumana mna en svo sannarlega tla g a gera allt mitt til a nlgast . Vandamli er a hvert sinn sem g nlgast takmarki breytast herslur og nr og strri draumur vaknar. etta er verkefni sem klrast aldrei.

a er nefnilega svo satt sem sagt er; snn hamingja er falin feralaginu, ekki fangastanum.

Elsku . Hlustau bara hjarta - a hefur svo strfenglegt lf a gefa egar orir...


Lfsgaefling 10 einfldum skrefum.

  1. ert ng og ert akkrat eins og tt a vera dag. Astur eru eins og r eru en mtt sko alveg a stefna a v a hafa a betra. En a breytist bara ekki miki hj r egar hjakkar eirri rhyggju a hlutirnir ttu a vera ruvsi, a etta hefi ekki tt a fara svona.
  1. Vi erum a sem vi erum nna af v a vi gerum a sem vi gerum . Vitleysa grdagsins getur kennt okkur svo trlega margt um hvernig maur getur gert hlutina ruvsi han fr og hva hefur ekki veri a virka hinga til. Hafu huga a fortin hefur gert ig a eim strmerkilega einstaklingi sem ert dag (Og hugsau lka um a hvernig mgulega eigir a lra eitthva ntt ef gerir ekkert til a lra af?)
  2. Vi erum alltaf a gera eins vel og vi getum, me vitneskju sem vi hfum dag. egar vi vitum betur, gerum vi betur.
  3. Grdagurinn er liinn og vi fum engu um hann breytt. Alveg sama hversu miki reynir. Ekki hgt! (En veist, ef skyldir finna afer til ess, sendu mr skilabo. Sem allra fyrst, takk).
  4. Ef hefir vita betur, hefir gert betur. Slepptu tkum v hvernig hefir vilja gera betur. gerir a ekki af v a kunnir a ekki, tileinkau r frekar motti hennar Elsu Frozen. LET. IT. GO!!!
  5. Einstein sagi a geveiki s a a gera sama hlutinn aftur og aftur en vnta samt annarar niurstu. Ekki leggja alla na orku a rfast vi raunveruleikann (etta hefi tt a vera ruvsi) og rttlta og verja allt sem hefur gert hinga til. Lttu fortina vera inn besti kennari. Hlustau a sem arir hafa fram a fra n ess a verja ig ea rttlta. finnur trlegustu gullmolana gagnrni.
  6. Hver einn og einasti dagur er ntt tkifri. Tkifri til a lra af mistkum grdagsins, hugsa hlutina upp tt og gera ruvsi han fr.
  7. Lfi snst um a njta feralagsins en ekki ba eftir a komast fangasta. essi gamla tugga er svooosnn. Ekki ttast mguleg mistk og vitleysur. Ekki gera ekki neitt! Taktu snsinn og geru frekar mistk heldur en a gera ekkert. ttinn vi mistk festir ig sama sta, smu sporum og astum. Lttu vaa me v hugarfari a lrir allavega eitthva ntt leiinni. versta falli lrir hva tt ekki a gera og hva vilt ekki.
  8. Njttu dagsins dag, hann er og verur alltaf a eina sem tt og hefur. dag hefur mguleikann a breyta og gera betur. getur ekki gert a gr. Slepptu tkum v sem var og finndu leiir og lausnirhan fr. Ekki hengja ig v sem egar er gert og vangaveltum um af hverju. Finndu leiir til a gera beturnst.
  9. Me gleina og lausnarmiaa hugsun a leiarljsi (a er alltaf lausn, a arf bara a finna hana) eru r allir vegir frir. Mundu bara a njta feralagsins

Bessevisserar landsins, athugi!

egar g bj Akureyri og fr me ungann minn fyrsta daginn leikskla, kva g a reyna a fara kli og vera essi upplsta, mevitaa mir sem mr hefur svo sjaldan tekist a vera og spuri um r stefnur sem leiksklinn ahylltist. Me dass af umburarlyndi og olinmi svarai deildarstjrinn mr v a au vru eiginlega hrifnust af skynsemisstefnunni - a taka a besta, skynsamasta og hagntasta han og aan og s stefna vri stugt mtun egar eitthva sniugra og skynsamara kmi bor til eirra.

vlkir gargandi snillingar sem essir Akureyringar eru!

Eftir etta hef g mynda mr margar slkar skynsemistefnur, trarmlum, varandi uppeldisaferir og lfsskoanir mnar um slarlf, hausarusl og tilfinningadrasl. g hef sterkar skoanir msu, eins og yfirstandandi verkfalli heilbrigisstarfsflks og lgleiingu fkniefna en hins vegar skortir mig stundum lngun til a hafa skoun minna spennandi hlutum, eins og hvort og hvenr a s hagstast s a taka vertrygg ln, hvort vi eigum a vera ESB ea hvort yfirstandi rst falli frekar undir a a vera haust ea vetur.

g fullt af allskonar skounum, bi skynsamlegum og gfulegum en lka kjnalegum og stundum barnalegum. Allar byggjast r samt einhverju sem mr var kennt uppeldinu, lfsreynslu minni ea annarra - og lka eirri lukkans leti minni a apa frekar upp upplstar skoanir annarra heldur en a hafa fyrir v a mynda mr mnar eigin.

En jafnvel g vandi mig ofsalega vel vi a mynda mr skoun og reyni a byggja hana vel upplstum hugmyndum snillinga, vsindalegum rannsknum og reynslu sunda einstaklinga, mun g sjlfsagt seint n a finna “hina einu rttu skoun”. egar skoun er orin vfengjaleg, eitthva sem engin efast um og allir eru sammla um, er hn vntanlega htt a vera skoun og er orin a stareynd (....sem verur lklega aldrei mia vi a a a er enn til flk sem heldur v fram a jrin s flt og a yngdarafl s hugarburur).

Skoun er eitt a drmtasta og persnulegasta sem vi eigum. Skoun er allt a sem byrjar “mr finnst...”, “g tri....” og “g held....”. a eru einmitt skoanir sem gera okkur einstk og lk hvert ru. a sem gerir okkur einmitt skynsm, sniug ea kjnaleg. Skoanir okkar eru ar af leiandi afskaplega vikvmar fyrir liti annarra v me v a tj skoun erum vi a gefa rum tkifri a gagnrna okkur, hafna ea jafnvel tiloka me llu ef r samrmast ekki skounum annarra.

g hef oft “lent” v a urfa a gefa afsltt af skounum mnum til a halda friinn (egar g nenni ekki veseni). a er hins vegar mun verra a viurkenna a g a til a fara hinar fgarnar - a leggja allt mitt a sannfra ara um hversu miklu rttari mn skoun er - og um lei hversu lakari skoanir annarra eru, a sjlfsgu me a eina markmi a upphefja sjlfa mig kostna annarra. jafnvgi og mnum ga sta tta g mig hversu yfirgengilegur hroki og vanviring felst v a telja mig vita meira um hvaa skoun hentar flki betur heldur en a sjlft! etta gti jafnvel flokkast undir “skoana-naugun”.

Skoanaskipti eru hins vegar af hinu ga. Bestu samskiptin sem g hef tt, er ar sem mr finnst g ngu rugg til ess a setja fram skoun ea plingu n ess a urfa a rttlta mig ea verja. Mr finnst g stundum lsanlega hugu a geta sett fram skoun ef hn er ekki takt vi a sem rum finnst. Og stundum gti g hreinlega klappa af glei egar g hitti flk sem er opi fyrir njum hugmyndum og skounum og segir eitthva ttina vi; “...Hmmm. g hef aldrei hugsa etta svona, g tla a sp aeins essu”. finnst mr eins og g hafi unni lotti. etta era sjaldgfur eiginleiki.

a er tvennt sem mig langar a gefa r me essum pistli. Hagntar upplsingar sem tk mig svo ralangan tma a lra:

  1. Samskipti snast a mestu um a skiptast skounum, hugmyndum og/ea upplsingum. Maur arf bara a passa sig v a hafir skynsama skoun sem hentar r og nu lfi, er hn ekki endilega s besta fyrir alla ara og kannski bara alls ekki s besta yfirhfu. a sem askilur skoanaskipti og skoana-naugun er viljinn til a leyfa flki a kvea sjlft hva a gerir vi upplsingarnar sem gefnar voru.
  2. egar g veit meira um hluti, astur ea flk stundum kemur a fyrir a g arf a skipta um skoun. a hefi teki mig langan tma a lra ettta, tk a mig samt enn lengri tma a finna hugrekki og leyfa mr ann muna. a getur veri erfitt fyrir mann a hafa blsi skoun t eins og risastrri sautjnda jn blru og tla svo a skipta um skoun. En a m! Og etta er a sem hugrakka flki gerir; a gerir betur egar a veit betur.

Mn sk til n er a finnir itt hugrekki til a hafa na eigin skoun og tj hana hn s ekki takt vi a sem rum finnst. A vitir a skoun n s engu minna viri en skoanir annarra, hvaan svo sem r jflagsstiganum flki me hina skounina er. A takir v ekki persnulega egar flk hefur ara skoun en og a hafir hugrekki til a hlusta eftir njum hugmyndum og skounum og leyfir r endrum og eins a skipta um skoun.

Mn sk t daginn er a f umburarlyndi, olinmi og velvilja rtt fyrir og kannski srstaklega egar skoanir okkar eru ekki alveg samfera.

Me von um dsamlegan dag.


Hamingja fst gefins gegn v a vera stt...

a er frnlega auvelt a nota tilfinningar til a stjrnast flki til a n snu fram. a eru margar leiar frar essum efnum en grunninn er uppskriftin frekar einfld. Byrjau v a n alla uppsfnuu gremjuna na, hkkau rminn allverulega og notau svo nokku gnandi lkamsstu.

Tndu svo allt til sem essi einstaklingur hefur gert inn hlut... j, ea tndu bara til ll mistk - v meira sem grefur upp, v betra. Og ef hefur ekki enn n nu fram, klikkar ekki a rjka t og mla ekki or fr munni ar til a hefur fengi nu framgengt.

Er a fura a flk oli ekki tilfinningar?

Vi fumst me svo sterka rf fyrir g samskipti, a vi erum tilbin a sttast frnlegustu mlamilanir til a komast undan blvari dramatkinni sem fylgir srum tilfinningum og beygluu stolti. Vi gefum eftir og ltum undan til a halda hlutunum gu. rfin fyrir a hafa samskiptin g og takalaus samt eirri vileitni a forast gilegar tilfinningar, gerir okkur afar heppileg frnarlmb flupkarsa - hvort sem a er af hlfu maka, fyrrverandi maka, vina, systkyna, barna ea jafnvel einhverjum Jnum og Gunnum t b.

r eru leiinlegar setningarnar sem byrja „ arft a...“, tt a...“ og „nna skalt ...“ og a er erfitt a standa me sjlfum egar manni finnst maur vera sra einhvern me v. Af hverju vi teljum okkur vita betur hvernig arir ttu a haga lfi snu, er ein af furulegustu rgtum lfsins, srstaklega egar haft er huga a flestir eiga tluveru basli me sitt eigi. En kannski er einfaldara a skkva sr annarra manna vandaml heldur en a gera eitthva snum. Svo vi skiptum okkur af v hvernig systkyni okkar ttu a ala upp brnin sn; hvernig vinirnir yrftu a taka sig matarrinu ea hvernig fyrrverandi makar veri a hafa hlutina heima hj sr.

Og vi leyfum flki a skipta sr af og stjrnast okkur ennan htt mean vi erum hrdd vi a segja nei, mean vi erum hrdd vi a segja a sem okkur finnst – mean vi erum svona hrottalega hrdd vi skollans samviskubiti.

mean vi beintengjum hamingjuna ennan htt vi lit annarra og gerum allt til a gulltryggja a allir su sttir og engin sr, getur maur allt eins kysst essa langru lfshamingju bless. a verur aldrei ng. gerir aldrei ng. sund manns hafa sund skoanir llu v sem tekur r fyrir hendur og egar r loksins hefur tekist a gera einum til ges, kemur einhver annar sem segir hvernig hefir frekar tt a gera. Flk kemur alltaf til me a hafa skoun v sem maur tekur sr fyrir hendur.

Og tru mr; vi verum aldrei ngu rk, dugleg ea flott til a mta krfum annarra. a hafa flestir skoun v hvernig flk tti frekar a gera hlutina og a er allt lagi. Enda ert a hugsa t fr inni reynslu og ekkingu. Hafu samt huga a a er akkrat a sem hinir eru a gera lka – gera sitt besta t fr sinni reynslu og ekkingu sem er alveg trlega lk inni.

a er vont samviskubiti og a er vont a hafa einhvern reian ea flan t sig svo maur leitar allra leia til a gera allt gott n. Til a hinn veri ngur og glaur n.

Og ar liggur allt bvtans hausarusli.

Af einhverjum frnlegum stum teljum vi okkur urfa bjarga glei og hamingju annarra. Og hldum um lei a a s aeins egar flk httir a haga sr eins og ffl og vi htt a urfa a hafa hyggjur af eim, a loksins getum vi ori hamingjusm. A a s aeins egar vi fum framkomu sem vi teljum okkur eiga skili, a getum vi ori gl. Rtt eins og a aeins egar vi verum ngu rk, ngu grnn og frum a njta ngilegrar viringar, a loksins verum vi ng.

Svona hugarfar sltrar beinlnis llum mguleikum hamingju og lfsglei v sennilega urfum vi a ba eftir a a frjsi Helvti ur en flk httir a haga sr eins og ffl. a tk mig langan tma a tta mig v a glei og hamingja er val. A vi getum vali okkar eigin framkomu og hvernig vibrg okkar vi framkomu annarra eru. Systir mn segir stundum egar g ver pirru, a n s g farin a beygla gleina hennar aeins of miki og a henti henni bara ekki. Hvort g vilji ekki koma aftur inn (og bendir idyrahurina) betra skapi.

Me v a leyfa ekki rum skemma gleina okkar, erum vi a taka byrg okkar eigin tilfinningum. Me v a leyfa ekki rum stjrna v hvernig okkur lur.

a er kvei roskaferli a losa sig undan liti annara. etta hefur oft veri strembi feralag en fram held g. Af v a lei minni hef g komist a eftirfarandi niurstu:

  1. v minni hyggjur sem g hef af v sem rum finnst, v ngari ver g.
  2. v frri skoanir sem g hef lfi annarra, v glaari er g.
  3. v minna sem mr finnst g urfa a sanna mig fyrir rum, v frjlsari er g.
  4. v meira sem g fylgi minni eigin sannfringu, v hamingjusamari er g.
  5. v glaari, ngari, frjlsari og hamingjusamari sem g er, v oftar brosi g.
  6. v meira sem g brosi, eim mun skemmtilegra er lfi.
  7. v skemmtilegra sem mr finnst lfi vera, v meiri mguleika hef g v a vera stanslausri glei og botnlausri hamingju.

Hamingja er val og fst ekki gegnum hluti, flk ea astur. Hn felst v a vera sttur vi sig og sitt, hr og n og me a sem maur er, og hefur.


Lykillinn a lfshamingjunni... og llu hinu draslinu.

g elska bleikan, g elska glingur og g elska gjafir sem hafa persnulega ingu. g elska egar g horfi spegil og finnst g dldi st. Mr finnst hn samt dsamlegust, tilfinningin egar g er stt vi sjlfa mig. egar a sem g segi er samrmi vi a sem g svo geri. g elska egar g n a tengist flki og f a sj raunverulegu manneskjuna – bak vi grmuna. a gerirst auvita bara egar og ef g er sjlf tilbin a taka mnar niur eigin varnir, hleypa flki a mr og mta eim einlgni.

Einlgni reynist mrgum erfi, v arf maur a sna flki allt a sem maur hefur lagt svo mikinn metna a halda felum. veist, ann hluta sem manni langar bara hreinlega til a skera burt og losa sig alfari vi. Ummm, j og kannski lma svo stainn einhva svo dsamlegt, hrikalega skemmtilegt og eftirsknarvert. Eitthva sem arir myndu funda mann fyrir. Og auvita dsama bak og fyrir. Hmnm... slenski draumurinn, kannski?

ur en g hellti mr riggja ra rhyggjukennda upplsingasfnun varandi allt a sem gerir sambnd g, hlt g a g vri meingalla eintak fyrir a urfa st, athygli og umhyggju a halda. g hlt alvru a a vri merki um styrk, kraft og slenskt sjlfsti a vera bara sjlfri mr ng. Svo g ba nttrulega engan um asto, hvatningu ea falleg or, svo a g hefi oft urft miki v a halda. Og ekki datt mr til hugar a lta einhvern vita ef g beyglaist eitthva slinni. Ekki langai mig til a vera stimplu sem veiklundu, urfandi ea dramadrottning. Og mr fannst lka a ef flki tti alvru vnt um mig, tti a einfaldlega finna sr a mr lii illa. Svo g var sterk, g var dugleg og g tk etta hrkunni. En miki hrikalega var g oft einmana.

g tk svo kvrun fyrir remur rum a ll mn samskipti skyldu vera opin, einlg og heiarleg. A g myndi bija um asto ef g yrfti, segja fr egar sjlfstrausti mitt beyglaist ea geheilsan yri tp. Sem sagt, a viurkenna a fyrir mnum nnustu a g vri frekar fullkomi eintak (en ykkur a segja held g a svoleiis opinberum komi flki aldrei neitt brjlislega miki vart). En sjitt hva a er bi a vera erfitt feralag. Og verandi mjg loku manneskja, g enn tluvert langt land.

g hlt til a byrja me a einlg, opin og heiarleg samskipti flust fyrst og fremst v a vera opin me a hvernig manni lur og a vera ekki alltaf a fela allt hausarusli og tilfinningadrasli sitt. En a sem g urfti a lra alveg fr grunni var a framkoma annarra hefur nkvmlega ekkert me mig a gera. a hefur allt vikomandi einstakling a gera. S magnaa uppgtvun gaf mr fri v a vera ekkert srstaklega a taka nrri mr egar flk kveur a mta mr pirringi og leiindum. g m halda fram a vera gl, sl og stt vi mitt rtt fyrir skapsveiflur og flupkastla annarra. vlkt frelsi! En g skal samt alveg viurkenna a oft egar flk kemur illa fram vi mig get g veri trlega fljt a gleyma essum gfuga lrdmi og ori drullufl sm stund.

Lykilinn a lfshamingjunni og llu hinu draslinu fann g v a htta a gera rum til ges, htta a reyna a breyta rum og me v a sna sjlfri mr alla st, viringu og vntumykju sem g krafist af rum. a er nefnilega dldi annig a framkoma annarra er beinu hlutfalli vi a sem manni finnst maur sjlfur eiga skili.

egar g sni sjlfri mr st og viringu finnst mr g eingngu eiga ga, elskulega og viringarfulla framkomu skili og stti mig vi ekkert minna. g vel a vera kringum flk sem kallar fram gu, skemmtilegu og blu hliarnar mnar. Sem sttir sig vi a g get veri ttarlegt kjnaprik. g vel flk kringum mig sem er gaman a hlgja me og sem g auvelt me a eiga einlgum, opnum og heiarlegum samskiptum vi.

g passa upp mna glei og umfram allt, huga g a mnum eigin tilfinningum og tek ekki byrg lan annarra. g arf lka oft a passa mig v a kenna ekki rum um hvernig mr liur. egar g sinni mnum eigin rfum og passa upp a gera hluti sem gefa mr glei, fylli g hamingjubrunninn minn. A halda glei- og hamingjubrunninum mnum fullum er eina leiin fyrir mig a gefi rum glei, v me tman tank hef g nkvmlega ekkert a gefa!

g sni sjlfri mr st og viringu me v a sleppa tkum samviskubiti og sektarkennd – hvort sem a kemur fr hausaruslinu mnu ea flupkarsum annarra. g fyrirgef sjlfri mr, v g hef alltaf reynt a gera a sem g gat, me a sem g hafi og kunni, eim tma. Ef g hefi vita betur, hefi g klrlega gert betur. Alveg satt - g lofa! g reyni eftir fremsta megni a sna sama umburarlyndi gagnvart mnu hausarugli og tilfinningadrasli og g er tilbin a sna rum. Og g gef mr leyfi a detta niur skapi, sjlfstrausti og glei n ess a pirrast t sjlfa mig fyrir.

En umfram allt sni g sjlfri mr st og viringu, af-v-bara og arf enga srstaka stu til. Bara af v a g er svo dsamlega skemmtilega mannleg og a bara svo innilega skili. J, bara svona alveg eins og !


Nsta sa

Innskrning

Ath. Vinsamlegast kveiki Javascript til a hefja innskrningu.

Hafu samband